به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، چهار روز گذشته، اما رودخانه هراز هنوز راز تلخ خود را حفظ کرده است. آب، بیوقفه از دل کوهستانهای البرز میگذرد؛ همان آبی که جمعه، در حوالی آباسک، پدری و پسری را در خود بلعید و حالا صدها متر پایینتر، امدادگران را به دنبال نشانهای از آنها میکشاند.
از همان دقایق نخست حادثه، سکوت همیشگی حاشیه رودخانه جای خود را به صدای آژیر خودروهای امدادی، فریاد نیروهای جستوجو و چشمهای نگران خانوادهای داد که هر لحظه به امید معجزه، جریان خروشان آب را زیر نظر داشتند.
ساعت 14:10 جمعه، گزارش حادثه به پایگاه امداد و نجات گزنک رسید؛ گزارشی که تنها چند جمله بود، اما آغازگر عملیاتی شد که حالا چهار روز از آن میگذرد. نیروهای هلالاحمر از گزنک و رینه، همراه با تجهیزات تخصصی، خود را به محل رساندند؛ اما هراز، آرام و قابل پیشبینی نبود.
رودخانه در این روزها چهره دیگری دارد؛ آب گلآلود، جریانهای تند، گردابهای پنهان و سنگهای لغزنده، هر متر از عملیات را به چالشی تازه تبدیل کرده است. امدادگران متر به متر مسیر رودخانه را جستوجو میکنند؛ گاهی از دل آب، گاهی از روی صخرهها و گاهی با چشمهایی که ساعتها به موجهای خروشان دوخته میشود، شاید نشانهای پیدا شود.
چهار روز است که عملیات متوقف نشده؛ آتشنشانان و نیروهای امدادی، از نخستین روشنایی صبح تا تاریکی شب، مسیر رودخانه را زیر پا گذاشتهاند. خستگی در چهرهشان دیده میشود، اما امید هنوز از میانشان نرفته است. آنها میدانند هر عملیات جستوجو، فقط یک مأموریت اداری نیست؛ تلاشی است برای پایان دادن به انتظار خانوادهای که چشم به راه خبری از عزیزانش ماندهاند.
در همین حال، این حادثه بار دیگر زنگ خطری را به صدا درآورده است؛ هشدارهایی که هر سال تکرار میشوند، اما همچنان قربانی میگیرند. رودخانههای کوهستانی مازندران، بهویژه هراز، در ظاهر آرام به نظر میرسند، اما در عمق خود جریانهایی دارند که حتی شناگران حرفهای را نیز غافلگیر میکنند. چند ثانیه غفلت، گاهی فاصله میان یک تفریح خانوادگی و حادثهای جبرانناپذیر است.
غلامعلی فخاری، مدیرعامل جمعیت هلالاحمر مازندران، میگوید عملیات تا روشن شدن سرنوشت نهایی این پدر و پسر ادامه خواهد داشت؛ اما در کنار این تلاشها، بار دیگر از مردم و مسافران میخواهد هشدارهای مربوط به شنا در رودخانههای خروشان را جدی بگیرند؛ هشدارهایی که اگرچه بارها تکرار شدهاند، اما هنوز برای برخی، زمانی باورپذیر میشوند که دیگر خیلی دیر شده است.
هراز همچنان میخروشد و امدادگران همچنان در جستوجوی پدر و پسری هستند که چهار روز پیش، در چشم برهمزدنی، از کنار خانواده به دل آب رفتند. شاید پایان این عملیات، تنها کشف دو پیکر باشد؛ اما اگر این حادثه بتواند حتی جان یک نفر را از خطر شنا در رودخانههای خروشان نجات دهد، روایت تلخ این روزهای هراز، هشداری خواهد بود که نباید نادیده گرفته شود.
انتهای پیام/