پژوهشی جدید نشان میدهد که تونلهای پرترافیک تهران به منبعی جدی از آلودگیهای خطرناک شامل میکروپلاستیکها و فلزات سنگین تبدیل شدهاند. این تحقیق که توسط مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران انجام شده، تونلهای توحید، نیایش و رسالت را به عنوان نمونه بررسی کرده و نتایجی نگرانکننده را ارائه میدهد.
غلظت بالای فلزات سمی در هوای تونلها
این پژوهش نشان میدهد که فلزات سنگینی همچون آنتیموان، مس، روی، قلع و سرب در غبار تونلها غلظت بالایی دارند. بر اساس نتایج تحلیلها، میزان این عناصر به حدی است که میتواند اثرات زیانباری بر سلامت انسان داشته باشد. شاخصهای زمینشیمیایی بهکاررفته در این مطالعه، تأیید میکنند که این آلایندهها بیشترین غنیشدگی را دارند و در برخی مناطق تونلها میزان آلودگی به سطح هشداردهندهای رسیده است.
میکروپلاستیکها؛ قاتلان خاموش در هوای تهران
میکروپلاستیکها که اغلب از منابعی مانند لاستیک خودروها، سایش سطوح خیابانها و قطعات پلاستیکی حاصل میشوند، در این تونلها به میزان قابل توجهی وجود دارند. تحقیقات نشان داده است که این ذرات کوچک میتوانند از طریق تنفس وارد بدن انسان شده و اثرات مخربی بر سیستم تنفسی، گردش خون و حتی مغز داشته باشند.
نتایج این مطالعه نشان میدهد که بیشترین میزان میکروپلاستیکها در خروجی تونلها مشاهده شده که احتمالاً به دلیل جابهجایی هوا و حرکت خودروها به سمت انتهای تونلها است. ذرات کوچکتر از 100 میکرومتر بیشترین سهم را در میان نمونههای بررسیشده دارند که از نظر بهداشتی نگرانکننده است.
خطرات بهداشتی برای کودکان و رانندگان
تحلیلهای این تحقیق نشان میدهد که کودکان بیش از بزرگسالان در معرض خطرات ناشی از این آلایندهها قرار دارند. شاخصهای سلامت مورد بررسی در این پژوهش نشان میدهند که میزان خطر برای کودکان بهویژه در مورد فلزات سمی مانند سرب و آنتیموان بسیار بالا است.
علاوه بر این، رانندگان و سرنشینان خودروها که مدت بیشتری را در تونلها سپری میکنند، در معرض تنفس غبار آلوده قرار دارند که میتواند منجر به مشکلات تنفسی و بیماریهای مزمن شود.
با توجه به یافتههای این تحقیق، کارشناسان پیشنهاد میکنند که سیستمهای تهویه تونلها بهبود یابد و پایش منظم میزان آلایندهها انجام شود. کاهش زمان تردد خودروها در تونلها و اجرای قوانین سختگیرانهتر برای کنترل انتشار آلایندهها نیز از دیگر راهکارهای پیشنهادی است.
این پژوهش زنگ خطری برای شهروندان تهرانی و مسئولان شهری است که باید با اقدامات جدی، از گسترش این آلودگیها جلوگیری کنند. اگرچه تونلها به کاهش ترافیک کمک میکنند، اما در عین حال میتوانند تهدیدی برای سلامت عمومی باشند.