یادداشت مهمان – سید حسین صفوی رییس هیات امنای صرفه جویی ارزی: «روز خبرنگار، فرصتی برای قدردانی از کسانی است که مسئولیت دیدن، شنیدن و روایتکردن را بر عهده گرفتهاند؛ کسانی که در میان انبوه رویدادها، آمارها و گزارشها، حقیقت را جستوجو میکنند و مسائل جامعه را به زبانی روشن برای مردم و تصمیمگیران بازگو میکنند.
این مسئولیت در حوزه سلامت، معنایی عمیقتر و انسانیتر دارد. پشت هر آمار مربوط به بیماری، تأمین دارو و تجهیزات پزشکی، پیوند عضو، کاشت حلزون شنوایی یا دسترسی به یک فناوری درمانی، انسانی قرار دارد که با درد، نگرانی و امید زندگی میکند. خبرنگار حوزه سلامت کسی است که اجازه نمیدهد این انسان در میان اعداد، فرایندهای اداری و گزارشهای رسمی نادیده بماند.
رسانه در نظام سلامت تنها بازتابدهنده اقدامات نیست؛ بلکه میتواند بخشی از سازوکار صیانت از سلامت مردم باشد. اطلاعرسانی دقیق و مسئولانه، نیازهای بیماران را آشکار میکند، توجه مسئولان را به ضرورت تأمین بهموقع نیازهای درمانی جلب میکند، آگاهی عمومی را افزایش میدهد و فاصله میان مردم و نهادهای مسئول را کاهش میدهد. گاهی یک گزارش حرفهای میتواند مسئلهای کمتر دیدهشده را به اولویت تصمیمگیری تبدیل کند و مسیر دسترسی یک بیمار یا گروهی از بیماران به درمان را هموار سازد.
خبرنگاری سلامت، در عین حال، نیازمند دقت، انصاف، استقلال و مهربانی است. روایت رنج بیماران نباید به ابزاری برای جلب توجه تبدیل شود و امیدآفرینی نیز نباید با اغراق یا ایجاد انتظار غیرواقعی همراه باشد. حفظ کرامت بیمار، صیانت از حریم خصوصی او، استفاده از اطلاعات علمی معتبر و بازتاب متوازن نیازها، اقدامات و دستاوردها، از مهمترین اصول این عرصه است.
اهمیت استقلال حرفهای خبرنگار در حوزه سلامت نیز از همینجا ناشی میشود. این حوزه با منافع اقتصادی و تجاری پیوند دارد. خبرنگار مسئول، با بررسی دقیق اطلاعات، شنیدن دیدگاههای مختلف و تفکیک منافع تجاری از نیاز واقعی بیماران، اجازه نمیدهد اعتبار رسانه در خدمت رقابتها و جهتگیریهای بازار قرار گیرد. در چنین شرایطی، معیار نهایی باید همواره منافع عمومی، سلامت جامعه و دسترسی عادلانه بیماران به درمان باشد.
در هیأت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران، نقطه آغاز و پایان مأموریتها، بیمار است. تأمین پایدار دارو، تجهیزات پرشکی، کوشش برای پر کردن فاصله ی فناوری های سلامت در داخل و خارج از کشور، زمانی معنای کامل پیدا میکند که اثر آن در زندگی بیماران دیده و روایت شود؛ وقتی کودکی صدای مادرش را میشنود، بیماری بهموقع به درمان دسترسی پیدا میکند، خانوادهای از فشار سنگین هزینههای درمان رهایی مییابد یا فناوری تازهای، امیدی دوباره برای ادامه زندگی میآفریند.
رسانه میتواند فاصله میان «اقدام سازمانی» و «اثر انسانی» را پُر کند. خبرنگاران با پرسشگری منصفانه و روایت مسئولانه، هم به شفافیت و پاسخگویی نهادها کمک میکنند و هم صدای بیماران و خانوادههایی میشوند که بیش از هر چیز نیازمند دیدهشدن و شنیدهشدن هستند.
در روز خبرنگار، از همه خبرنگاران که حقیقت را با دقت، درد مردم را با مهربانی و امید را با مسئولیت روایت میکنند، قدردانی می کنیم. باور داریم هرگاه رسانه مستقل، آگاه و مسئول در کنار بیمار قرار گیرد، اثر آن از انتشار یک خبر فراتر میرود و به بخشی ماندگار از مسیر درمان، اعتماد عمومی و ارتقای نظام سلامت تبدیل میشود.»